|
De stinkende dood van Willem de Veroveraar
Na
de dood van Edward de Belijder in 1066 in Engeland, ontbrandde een
strijd over zijn opvolging tussen Harald, koning van Noorwegen, Harold,
Graaf van Wessex en Willem, Hertog van Normandië. Harold liet zich tot
opvolger benoemen, maar de andere twee troonpretendenten accepteerden
dit niet. Harold versloeg Harald en trok daarna met een vermoeid leger
400 kilometer te voet naar het zuiden om te vechten tegen Willem die op
14 oktober 1066 vanuit Normandië in Engeland was geland. Willem meende
recht op de troon te hebben omdat Edward de Belijder hem aangewezen zou
hebben als zijn opvolger. Het
leger te voet van Harold en de cavalerie van Willem bestreden elkaar bij
Hastings. Even leek het alsof Harold zou winnen, maar door tactische
fouten van zijn leger werd de strijd beslecht in het voordeel van
Willem. Harold werd gedood door een pijl in zijn oog. Ook zijn broers
kwamen om. Het Saksische leger werd uitgemoord, zoals toen gebruikelijk
was. Het verhaal van de slag bij Hastings is te zijn op het tapijt van
Bayeux, dat gemaakt is door de vrouw van Willem de Veroveraar en haar
dienaren.
Op Eerste Kerstdag 1066 werd Willem tot koning gekroond in Westminster
Abbey. Willem de veroveraar
bracht rust in Engeland en hij werd gerespecteerd door de bevolking.
Zijn politieke tegenstanders behandelde hij genadeloos. Het was Willem
die in 1076 de onthoofding als straf in Engeland invoerde.
Zijn beroemdste daad is het samenstellen van het Domesday Book, waarin
van bijna geheel Engeland gegevens werden opgeschreven over alle
huishoudens. Het was de eerste volkstelling in Engeland. Willem
was extreem dik en vet. Er werden veel grapjes gemaakt over zijn
uiterlijk en vaak werd gezegd dat hij zwanger was.
In 1087 vertrok Willem naar Frankrijk naar, wat we nu een beauty
farm zouden noemen, om gewicht kwijt te raken. Onderweg had hij een
schermutseling met een Frans legertje. Hij won, maar tijdens de
gevechten schrok zijn paard en de zadelknop verwonde zijn buik. Zijn
darmen barstten en hij kreeg buikvliesontsteking. Na vijf weken overleed
hij op 9 september 1087. De bedienden stolen direct na zijn dood alles
wat ze mee konden nemen, inclusief zijn kleding en lieten Willem naakt op
de grond achter. Een ridder Herluin ontdekte het lichaam en liet het naar Caen
brengen om daar te worden begraven. Op weg naar kerk brak ergens brand
uit en de kist werd door de dragers neergezet om de brand te bestrijden.
Het was een hete dag en door de zon zwollen zijn abcessen sterk op. Na
aankomst in bij de kerk probeerde men het lichaam van Willem te plaatsen
in de speciaal voor hem op maat gemaakte sarcofaag. Hij paste er niet
meer in. Zij drukten op de gezwollen buik van Willem en die barste open.
Etter en vuiligheid bedekte het lichaam van Willem. De stank in de kerk
was zo groot dat de aanwezigen de kapel uit renden. Willem werd daarna
snel begraven.
In 1562 groeven de Hugenoten hem op en verstrooiden zijn beenderen. |